Vrede op aarde voor de mensen die Hij liefheeft (Lukas 2,14)

De maand december is voor een predikant de maand die in het teken staat van Kerst.
lk hou van kerst. Mijn moeder maakte er altijd een groot feest van. Al op de 4 adventszondagen vertelde ze elke middag een adventsverhaal en op de beide kerstdagen werd dat herhaald. Bovendien stond ze dan ’s morgens vroeg op om de rest van de familie en de vaak aanwezige gasten zingend en met een kaarsje ontbijt op bed te brengen. Als kind hielp ik daar graag bij. lk heb het ook in mijn eigen gezin nog een tijd volgehouden, inclusief het verhaal.

Je zou kunnen zeggen: dat zijn nostalgische herinneringen. Dat is waar, overigens kunnen ook nostalgische herinneringen de moeite waard zijn. Maar nu we in zulke gure tijden leven zijn deze jeugdherinneringen misschien meer dan nostalgie. lk vermoed dat ik de ‘gure tijden’ niet hoef uit te leggen. Steeds merk ik bij mensen thuis hoe u geraakt bent door de oorlog in de Oekraïne, de strijd in Israël en de Gazastrook, hoe u zich zorgen maakt over opkomend antisemitisme ook in ons land en hoe u nadenkt over de toekomst van ons land. Hoe moet dat toch als we zo tegenover elkaar staan? Dat alles bedoel ik met ‘gure tijden’.

In dat licht zijn de kinderherinneringen aan mijn zingende moeder niet alleen nostalgie. De kersttraditie bij ons thuis stond ergens voor. Waar het voor stond is misschien nog het best te vangen in die oude uitdrukking uit het Lukasevangelie: vrede op aarde. De woorden van de Engelen, woorden uit de Hemel. Dat is niet toevallig. Het gaat om Gods werkelijkheid, zijn droom voor deze wereld. Vrede betekent in de eerste plaats dat er geen oorlog meer is. Dat zou wat waard zijn pfff! Maar vrede is ook liefdevolle omgang van mensen met elkaar, de polarisatie voorbij, Vrede is ook een open huis voor vreemdeling en vluchteling, ik kan het niet anders maken. Vrede voor de mensen, God heeft ons immers lief.

lk hoop dat u rond kerst met uw geliefden de kans hebt om te zingen, om bij kaarslicht in elkaars ogen te kijken. Misschien is er zelfs wel iemand die een verhaal vertelt van zorg, van aandacht van compassie. Misschien zelfs dat God onder ons kwam in een stal. En dat we dat dan uitdragen de wereld in, want o wat hebben we dat nodig.

Paul Wansink

Schrijf uw naam personen