Op weg naar Pasen

Op weg naar Pasen

Als dit kerkblad verschijnt, zitten we bijna op de helft van de Veertigdagentijd. Zondag 14 maart is de vierde zondag en deze wordt traditioneel zondag Laetare genoemd. Laetare betekent ‘verheugt u’. Een naam die ontleend is aan Jesaja 66:10 ‘Verheug u, Jeruzalem!’ De Lutherse overlevering noemt deze zondag ook wel ‘Klein Pasen’. Dat zegt iets over het karakter van deze zondag: het mag allemaal iets uitbundiger. De liturgische kleur is roze, het Licht van Pasen schijnt al wat door het donkerpaars heen. Twee weken na deze zondag begint op Palmpasen de Stille Week. Vanaf die dag maken we een ‘reis’, die ons dan voert langs Witte Donderdag en Goede Vrijdag naar de Paaswake op Stille Zaterdag. Gedurende deze dagen leven we toe naar het grote Paasfeest dat in de Paaswake begint en op de Paaszondag wordt voortgezet.
Op zondag Palmpasen gedenken we Jezus’ intocht in Jeruzalem. De non Egeria, die rond 380 na Chr. een pelgrimstocht naar Jeruzalem maakte, beschreef hoe op de zondag voor Pasen de hele bevolking van Jeruzalem de intocht van Jezus in de stad naspeelde. Vanaf de Olijfberg trok men, met palm- en olijftakken zwaaiend, naar de stad. Van oudsher spelen kinderen op Palmpasen een grote rol. Het verhaal van Jezus’ intocht volgens Mattheüs vertelt over hen dat ze tot in de tempel “Hosanna voor de Zoon van David” blijven roepen. De hoge heren nemen hen dat kwalijk, maar Jezus wijst die hoge heren terecht met een citaat uit Psalm 8:3: “Uit de mond van kinderen en zuigelingen hebt Gij U een lofzang bereid”.
In de dienst van Witte Donderdag gedenken we dat Jezus, die Jood was, voor de laatste keer Pesach vierde. Dat is het feest waarin het volk Israël de uittocht en bevrijding uit Egypte gedenkt. Jezus deed dat door in de kring van zijn leerlingen de Seidermaaltijd te vieren. Zij lazen het verhaal van de uittocht uit Egypte en zij deelden de ongezuurde broden en de wijn en zongen het Hallel (Psalm 113-118).
Op Goede Vrijdag vindt een gedachtenisviering plaats om het lijden van Christus te gedenken. Het lijdensverhaal bepaalt ons bij Zijn lijden en dood. In het duister en in stilte verlaten we daarna de kerk.
Op de Stille Zaterdag wachten we in het duister op de komst van het Licht van Christus, de Opgestane Heer. De nieuwe Paaskaars wordt aan het begin van de dienst binnengedragen, we spreken onze doopgelofte opnieuw uit en luisteren naar het Paasevangelie. Het is Pasen.
De Heer is waarlijk opgestaan! Halleluja!
De Stille Week is een week waarin veel gebeurt. lk wens u allen van harte toe dat u het kunt meebeleven. Anders dan andere jaren, maar hopelijk niet minder.

Pastor Jacqueline van Dop

Schrijf uw naam personen

Grotere letter