‘Afscheid nemen bestaat niet’ ….. Nou het is best lastig hoor!

‘Afscheid nemen bestaat niet’ ….  Nou het is best lastig hoor!

Je kunt natuurlijk ontkennen dat afscheid nemen bestaat, maar dat helpt niet echt. Want eens komt er een eind aan, aan veel, zo niet aan alle dingen. In dit geval is het simpel, er komt een eind aan mijn arbeidzame leven. Niet dat ik niks ga doen (mensen stellen steevast de vraag: wat ga je nu doen?), maar het zullen andere dingen zijn. De gemeente gaat gewoon door op haar weg, alleen mijn plaats daarin is veranderd. We blijven ook gewoon in Exel wonen, mocht u zich dat afvragen.

In de Bijbel wordt op vele manieren afscheid genomen. Sommige verhalen zijn spectaculair zoals het afscheid van Mozes of Elia. Mozes die het beloofde land niet in mocht, maar wel door God zelf begraven werd (Deut. 34). En Elia die met een vurige wagen in de hemel opgenomen werd (2 Kon. 2).

Maar niet alleen de geschiedenissen van grote leiders en koningen worden in de Bijbel verhaald. Het gaat ook over het volk dat bevrijd wordt uit Egypte. Wat een afscheid! Of over de ballingschap, waarbij er een moeizaam nieuw begin kan worden gemaakt nadat de ballingen zijn teruggekeerd (zie Ezra en Nehemia).

Afscheid gaat gepaard met veranderingen en dat is niet voor iedereen prettig. Maar afscheid opent ook perspectieven en nieuwe mogelijkheden. In de achterliggende tijd hebben we veel aanpassingen gekend in ons leven door het corona-virus. Hopelijk kunnen we daar afscheid van nemen. Het lijkt erop dat er nu van alles weer anders kan. Het roept op dat we ons bezinnen op wat er wel weer kan, maar óók op de vraag of dingen op dezelfde manier moeten als vroeger.

Gaan we niet te snel terug naar oude manieren van omgaan met elkaar? Ik denk aan lange vergaderingen. Of is het niet een goed idee om online te blijven vieren? In onze gemeente hebben we even tijdelijk afscheid genomen van een gebouw, wat geeft dat voor mogelijkheden? We komen nu bij elkaar in gebouwen van andere organisaties, zien wat die wel en niet doen en wat onze plaats daartussen is. Wat brengen wij als PGL in Lochem, samen met anderen? De manier om zoutend zout te zijn wordt ons zo aangeboden, lijkt mij. Ik denk dat het jammer zou zijn als we ons straks terugtrekken op één plek. Maar gelukkig heb ik dat niet voor het zeggen. Het is mooi dat er een kerkenraad is die daarin beslissingen neemt en de geluiden die zij in de gemeente hoort vertaalt in beleid. Ik denk zeker dat er in Lochem nog veel mooie uitdagingen zijn voor de PGL en hoop dat we met elkaar meemaken dat het leidt tot het waaien van de Geest met mooie vruchten tot gevolg. Het ga u allen goed, Gode bevolen!

ds. Corien Veenhuizen

Schrijf uw naam personen

Grotere letter