40 dagen op weg naar Pasen

Gods schepping die voor ons gesloten bleef, ontsluit Gij weer, Gij opent onze harten (lied 556)

lk schrijf dit terwijl het nieuwe jaar nog maar net begonnen is en toch is dit een Samenspraak waarin de eerste zondagen van de 40-dagentijd alweer vermeld worden. lk vind het altijd lastig als Pasen vroeg valt, want dan spring je zo van Kerst naar Pasen. Maar hoewel mijn hoofd er nog niet naar staat, toch maar een enkel woord bij de voorbereidingstijd voor Pasen, die we tegenwoordig aanduiden als ‘de 40-dagentijd’. Dat is op zich al een signaal.

Vroeger waren we daar in de Protestantse traditie veel minder mee bezig. We spraken over de lijdenstijd, maar ik kan me uit mijn jeugd daar niet bar veel van herinneren. Door de toegenomen aandacht voor de oecumene en de Katholieke traditie is dat veranderd. lk ervaar dat als ‘winst! lk heb de 40 dagen voor Pasen steeds meer leren kennen als een tijd van bezinning, van inkeer en zelfs van vasten. Dat vasten doen veel Protestanten (zeker ook jongeren) steeds meer. Geen alcohol, minder lekkere dingen, maar ook alternatief vasten: minder telefoon, minder auto, minder afspraken; Zo af en toe gezamenlijk een sobere maaltijd in de kerk. lk ben nieuw hier, wie weet wat er allemaal al gebeurt. Wat ik nog mis is een dienst op Aswoensdag. Dan beginnen de 40 dagen (de zondagen tellen niet mee) en zo kom je dan via zes zondagen uit op Pasen. Een korte avonddienst op Aswoensdag is een mooi gebruik. Centraal staat het askruisje dat je ontvangt en je bewust maakt — ook lijfelijk- van je eigen kwetsbaarheid. Het kerkenraadslid dat vorig jaar de beroepsbrief bij ons in Dordrecht kwam brengen deed dat op Aswoensdag. Hij heeft meteen de dienst mee kunnen maken. Volgens mij was hij wel positief. Voor volgend jaar lijkt me het een goed voornemen.

Uiteindelijk is belangrijker waar het om gaat in die 40 dagen van bezinning. Dat vind ik prachtig verwoord in het lied waarvan ik hierboven een klein gedeelte heb weergegeven: 556. Een lied van Willem Barnard. Het is een lied over Christus die zijn weg gaat op weg naar Jeruzalem. Uit alles blijkt dat Hij dat niet zomaar doet, maar dat Hij in de lijn gaat van de profeten, in de lijn van Gods grote weg door de geschiedenis. Wij tasten naar het geheim van die weg. Gods schepping is voor ons bij vlagen gesloten. Maar deze ene mens ontsluit die weg en opent zo onze harten. lk word er stil van.

Paul Wansink

Schrijf uw naam personen