Aan de gelovigen die als vreemdelingen verspreid leven…
(eigen vertaling van 1 Petrus 1) Het komend jaar hebben we het in onze gemeente over vreemdelingschap. De aftrap van dat thema was op de startzondag in de Gudulakerk (helaas
Lees verderBerichten van onze kerk
-
Diensten
Klik HIER voor de liturgie; de Zondagsbrief wordt per mail verzonden.
Klik HIER om de uitzending thuis te volgen
Als u van plan bent te kijken, leg dan uw liedboek klaar, zodat u kunt meezingen.
Klik HIER voor samenspraak online
Jongeren voor Kaapstad
Volgend jaar februari gaan wij, jongeren uit de Protestantse Gemeenten van Lochem en Dordrecht, op diaconaal kamp naar Kaapstad. Deze reis is in samenwerking met Stichting Mzamomhle (Zamom) tot stand gekomen. Deze stichting ondersteunt lokale initiatieven voor kwalitatief goede kinderdagverblijven in townships rondom Kaapstad.Het project
Voor velen uit Nederland zijn goede kinderdagverblijven vanzelfsprekend, maar in de townships zijn er te weinig om alle kinderen op te vangen. Dit maakt het voor ouders lastiger om te gaan werken, geld te verdienen en daardoor een toekomst op te kunnen bouwen. Stichting Mzamomle begeleidt de townships bij de organisatie en de bouw van de verblijven en na een tijdje kan het kinderdagverblijf zelfstandig verder. Het is dan goed georganiseerd en kan financieel zelf rondkomen. Voor meer informatie over de stichting: https://zamom.nl.Dit jaar komen nog meerdere acties waarmee u deze mooie kinderdagverblijven kunt steunen.
Wilt u doneren? Heel graag!
U kunt de QR-code scannen of het bedrag overmaken naar deze rekening:
TG Dienen Prot Gem. Lochem
IBAN: NL63 RABO 0373740018
Onder vermelding van: Bouwreis Afrika 2027Alvast bedankt namens ons en het project!
De nieuwe Samenspraak is uit klik hier !
Actie Kerkbalans:
Uw bijdrage voor kerkbalans is welkom op bankrekening NL29 RABO 0373 7115 30
t.n.v. Protestantse Gemeente Lochem o.v.v. Actie Kerkbalans 2025.
Heel veel dank!
Kerkenraad en kerkrentmeesters van de
Protestantse Gemeente Lochem -
Aan de gelovigen die als vreemdelingen verspreid leven…
(eigen vertaling van 1 Petrus 1)
Het komend jaar hebben we het in onze gemeente over vreemdelingschap. De aftrap van dat thema was op de startzondag in de Gudulakerk (helaas konden we vanwege het weer niet buiten bij de Boekhorst samenkomen). Een groep jongeren uit Lochem en Dordrecht gaf de dienst kleur. Als vervolg op een korte preek hebben we in groepen met elkaar gesproken over vreemdeling zijn. De jongeren waren bewust verspreid over de groepen. Dat leverde ook een gesprek op door de generaties. Het ging onder andere over de vraag of we ons zelf konden verplaatsen in hoe het is om vreemdeling te zijn. Concreter: of je je weleens vreemdeling hebt gevoeld. Naar ik begreep leverde dat juist door de gesprekken tussen jong en oud echte ontmoetingen op. Een aantal jongeren zei later: onderling praten we eigenlijk helemaal niet vaak over dit soort dingen. Tja, wanneer is een mens een vreemdeling en wanneer ben je ergens echt thuis. De Bijbel is vol van dat thema en maakt aan de ene kant duidelijk dat wij geroepen zijn om de vreemdeling gastvrij in ons midden op te nemen en aan de andere kant dat wij zelf als gelovigen in zekere zin altijd vreemdelingen blijven. In de Bijbel geeft vooral de eerste brief van Petrus aan dat laatste veel aandacht. Een volgeling van Jezus Christus is tot op zekere hoogte een vreemdeling. Dat was lange tijd minder merkbaar in ons ‘christelijke’ Europa, maar dat is aan het verschuiven.
Als ik de opmerkingen lees die opgeschreven zijn op de vellen van de startzondag, dan bespeur ik daar een gevoel van vreemdelingschap. Je bent vreemdeling als je de taal niet kent, de cultuur, het land, maar ook als je buitengesloten bent uit de groep, als je onbegrepen bent en zelfs door je geloof kan dat.
De opdracht is dan duidelijk: elkaar werkelijk ontmoeten, luisteren naar de ander. De brief van Petrus gaat er uitgebreid op in: door onze manier van leven kunnen we als volgelingen van Jezus een voorbeeld stellen. Zo kunnen we vijandschap overwinnen. Een vreemdeling kan je de ogen openen voor de eigenheden van je cultuur, ook voor de ‘zwakke’ plekken van die cultuur. Ik heb van vreemdelingen vaak een onvoorstelbare gastvrijheid geleerd, ook dat ’tijd’ een soort dwangmatig begrip is in onze cultuur. De kunst lijkt mij om altijd een beetje vreemdeling te blijven en tegelijk daardoor de ander werkelijk te zien als een mens geschapen naar Gods beeld. Ik hoop op een prachtig jaarthema.
Paul Wansink
-
Maria, bron van hoop
In die tijd was Jezus aan het spreken tot de menigte, toen een vrouw uit de menigte haar stem verhief en tegen hem zei: Zalig de schoot die u gedragen heeft en de borsten waaraan gij hebt gezogen. (Lucas 11 , 27-28)
Velen van u zullen de ervaring herkennen vermoed ik: Met vakantie in Frankrijk, of een ander zuidelijk land, zijn op een dag in augustus (om precies te zijn 15 augustus) plotseling winkels en musea dicht. Als Protestant begrijp je niet waarom. Langzaam dringt tot je door: o ja Mariahemelvaart. In Rooms-Katholieke landen een grote feestdag. In de Protestantse traditie is Maria langzaamaan wat meer naar de achtergrond verdwenen. Dat was eerst bij Luther veel minder het geval. In 2021 schreef de Protestantse hoogleraar Arnold Huijgen en boek over Maria met de mooie titel: Maria, icoon van genade. Het boek werd een groot succes en Huijgen was in dat jaar ook bij ons in Dordrecht. lk kan het boek nog steeds aanraden. Het is in zekere zin een pleidooi voor een herwaardering van Maria in onze kerken.
De betekenis van Maria is in de Bijbel groot. Ze is een voorbeeld van geloof. Immers zij vertrouwt de woorden van de engel, zij bewaart de woorden rond de geboorte van Jezus in haar hart en zij zingt een groot loflied, nog voor de geboorte van haar kind. Zij is de moeder van Jezus. Al in de 2e eeuw schrijft de kerkvader Irenaeus vol liefde over haar. Voor hem en in navolging van hem de hele vroege kerk is de betekenis van Maria mede dat via haar en in haar God zich verbindt aan ons mensen. Iets theologischer gezegd het wonder van de incarnatie, dat God mens wordt is gewaarborgd in Maria. Juist de menselijkheid van onze God is vanouds gekoppeld aan Maria. Dat maakt haar tot een bijzondere vrouw, een bron van hoop.
Ik blijf het mooi vinden dat een vrouw de eerste gelovige is. Theologie was eeuwenlang een mannenaangelegenheid. De verering voor Maria laat zien dat de gelovigen altijd al beter wisten. Juist zij is in haar vertrouwen een voorbeeld. In onze door enorme mannelijke ego’s beheerste wereld lijkt me dat uiterst belangrijk. In de Gudulakerk hebben we een Mariakapel waar bezoekers een kaarsje kunnen branden en gebeden kunnen opschrijven. Doe dat eens. In alle stilte. Spiegel u aan Maria de moeder Gods.
Paul Wansink
-
Bezorgde burgers?
U moet de rechten van vreemdelingen en wezen eerbiedigen; van weduwen mag u het overkleed niet in pand nemen
(Deuteronomium 24, 17).
Ik kan de sociale media niet raadplegen, geen krant lezen, of ik word geconfronteerd met het oprukken van politiek (extreem) rechts in Nederland en Europa.
Ik maak me daar grote zorgen om. Het is momenteel gebruikelijk dat er bij een nieuw AZC, of een tijdelijke verblijfplaats voor vluchtelingen, waar ook in Nederland, wordt gedemonstreerd. Daarbij wordt geweld tegen de overheid, de gekozen gemeenteraadsleden en de politie niet geschuwd. Politici zijn er razendsnel bij om te zeggen dat ze tegen dat geweld zijn, maar velen verwoorden dan altijd in dezelfde adem, dat de zorgen van burgers serieus moeten worden genomen. Ik vraag me vertwijfeld af welke zorgen dat dan zijn. Zijn dat de zorgen om een leefbare aarde, om een plek voor onze kinderen en kleinkinderen om vredig en liefdevol te kunnen spelen, zijn dat de zorgen om betaalbare huisvesting, om een veilige wereld ook voor vrouwen, kwetsbaren, voor minderheden? Die zorgen zou ik graag op de agenda zien van politiek Den Haag.
Maar wat ik hoor hebben de demonstranten vooral zorgen over vreemdelingen die hier komen wonen, die onze meisjes belagen, die zich niet aanpassen, die op zoek zijn naar onze banen. De hardwerkende Nederlander — wie dat moge zijn — wordt benadeeld. Ik word er verdrietig van en maak mij inderdaad grote zorgen. Als dit de stemming is in Europa en in ons land gaan we ellendige tijden tegemoet.
Van kerken en dus ook van ons als gemeenteleden verwacht ik een stevig tegengeluid. Wij moeten deze zorgen van burgers helemaal niet serieus nemen. Wij zijn geroepen Gods zorgen voor zijn geliefde schepping, zijn geliefde mens, Gods barmhartigheid uit te dragen. In de Thora, Gods levensweg voor zijn volk, is er een vaste drieslag: vreemdeling, weduwe en wees. In de tekst hierboven uit Deuteronomium staat het glashelder. Geen woord dat niet te begrijpen is.
Wij worden geacht de rechten van vreemdelingen en wezen te eerbiedigen en de weduwe niet nog eens extra uit te buiten. Ik vermoed niet dat ik dit hoef uit te leggen.
We gaan de zomer in en velen van ons mogen genieten van enige rust en vakantie. Neem de rust om nog eens goed te beseffen wat er momenteel op het spel staat in onze wereld en besef uw roeping.
Paul Wansink