Berichten van onze kerk


  • Diensten

    Zondag 14 juni 2026 10.00 uur Gudulakerk ds. P. Wansink

    Klik HIER voor de liturgie; de Zondagsbrief wordt per mail verzonden.

    Klik HIER om de uitzending thuis te volgen

    Als u van plan bent te kijken, leg dan uw liedboek klaar, zodat u kunt meezingen.

    Klik HIER voor samenspraak online


    Jeugddienst
    Op zondagavond 7 juni a.s. is er een Jeugddienst in de Witte Kerk aan de Graaf Ottoweg in Lochem. Deze Jeugddienst heeft als thema: I Pray.
    ‘Wat is bidden nou eigenlijk?’ ‘Heeft bidden wel effect?’ Tijdens de dienst gaan we proberen om een antwoord op deze vragen te vinden. De dienst is voorbereid door de jongeren van de protestantse gemeente Lochem. De muziek die de jongeren uitgekozen hebben, is heel eigentijds. De jongeren en dominee Paul Wansink geven samen deze dienst vorm.
    Iedereen is van harte welkom!


    Jongeren voor Kaapstad
    Volgend jaar februari gaan wij, jongeren uit de protestantse gemeente Lochem en Dordrecht, op diaconaal kamp naar Kaapstad.
    Deze reis is in samenwerking met stichting Mzamomhle (Zamom) tot stand gekomen. Die stichting ondersteunt lokale initiatieven voor kwalitatief goede kinderdagverblijven in townships rondom Kaapstad.

    Het project
    Voor velen uit Nederland zijn goede kinderdagverblijven vanzelfsprekend, maar in de townships zijn er te weinig om alle kinderen op te vangen. Dit maakt het voor ouders lastiger om te gaan werken, geld te verdienen en daardoor een toekomst op te kunnen bouwen. Stichting Mzamomle begeleidt de townships bij de organisatie en de bouw van de verblijven en na een tijdje kan het kinderdagverblijf zelfstandig verder. Het is dan goed georganiseerd en kan financieel zelf rondkomen. Voor meer informatie over de stichting: https://zamom.nl.

    Sponsorloop
    Tijdens het diaconaal kamp gaan wij helpen bij de bouw van één van deze kinderdagverblijven en we hopen voor de stichting veel geld in te zamelen met verschillende acties. De eerste actie zal plaatsvinden op vrijdag 17 april om 17:00 op de Lochemse Berg. Dan gaan we een uur lang zo vaak mogelijk de berg beklimmen om zo via sponsoren en donaties geld in te zamelen voor de bouwreis. Al het geld dat in de maand april binnenkomt, zal verdubbeld worden door stichting de Wilde Ganzen, een partner van stichting Mzamomhle. Reden genoeg dus om juist die maand hard aan de slag te gaan en een verschil te maken voor de toekomst van deze kinderen. Naast deze sponsorloop zullen er dit jaar nog meerdere acties volgen waarmee u deze mooie kinderdagverblijven zou kunnen steunen, want natuurlijk is iedere donatie welkom!

    Wilt u doneren? Heel graag!
    U kunt de QR-code scannen of het bedrag overmaken naar deze rekening:
    TG Dienen Prot Gem. Lochem
    IBAN: NL63 RABO 0373740018
    Onder vermelding van: Bouwreis Afrika 2027

    Alvast bedankt namens ons en het project!


     

    De nieuwe Samenspraak is uit klik hier !

    Actie Kerkbalans: 

    KerkBalans-Flyer-2026

    ZWO Folder 2026

    Uw bijdrage voor kerkbalans is welkom op bankrekening NL29 RABO 0373 7115 30
    t.n.v. Protestantse Gemeente Lochem o.v.v. Actie Kerkbalans 2025.
    Heel veel dank!
    Kerkenraad en kerkrentmeesters van de
    Protestantse Gemeente Lochem

    Vespers 2026

    Lees verder

  • Gij zijt doorgaven zevenvoud.. (Lied 670 vers 4)

    Gij zijt doorgaven zevenvoud..
    (Lied 670 vers 4)

    De tekst boven deze meditatie komt uit het beroemdste Pinksterlied van de kerk: Veni creator spiritus, Kom schepper Geest (lied 670). Het is een Middeleeuwse hymne die al door Maarten Luther werd vertaald en de eeuwen door in de kerken heeft geklonken. Op eerste Pinksterdag werd de dienst ermee geopend door een prachtige trompetsolo van Harry ten Brinke. Ik voel me dan even opgenomen in de kerk van alle eeuwen.

    Maar tegelijk: het gaat bij de gaven van de Geest juist ook om het nu. De zaterdag voor Pinksteren was ik met een aantal jonge gemeenteleden op de Pinksterconferentie in de Flevopolder. Voor wie daar nog nooit geweest is: een grote happening waar tienduizenden, vooral jonge gemeenteleden uit heel Nederland op afkomen. Mocht je denken dat de kerk op sterven na dood is, ga naar de Opwekking en je bent meteen genezen van deze misvatting. Het barst er van de jonge mensen die volop bezig zijn met hun geloof.

    Teruggekomen van de conferentie werd op eerste Pinksterdag in onze kerk Stephanie Willemsen bevestigd als diaken. Mooi om te ervaren dat een jong gemeentelid deze stap aandurft. Niet toevallig deden we de bevestiging met Pinksteren, immers het is juist de gave van de Geest die in de kerk te vinden is en die ook de kerkenraad draagt. Een kerkenraad is meer dan zomaar een groepje gemeenteleden, nee een kerkenraad wordt gedragen door Gods Geest en juist dat geeft moed en geloof, hoop en liefde. Tegelijk de gave van de Geest gaat verder dan de kerkenraad, verder dan de kerk, die gaat de wereld in. Het is immers de gave van Christus en Hij gaat ons voor tot aan de einden der aarde. En nu zingt het beroemde pinksterlied over een zevenvoudige gave. Dat verwijst naar Jesaja 11, 2 waar die gaven zijn te vinden. In de traditie van de kerk zijn het: de gave van wijsheid, verstand, raad, sterkte, kennis, Godsvrucht en eerbied voor God. Het gaat me niet per se om die zeven gaven. U voelt misschien wel aan: het getal zeven is het getal van de volheid. Oftewel de gaven van de Geest zijn eindeloos.

    In de dienst hebben we dat concreet gemaakt door aan het eind van de dienst dahliaknollen mee te geven. Ieder van ons zal ze poten en ze komen op en geven dan een veelkleurige aanblik, want de gaven van God zijn veelkleurig, zevenvoud. lk hoop dat we over een aantal weken wat foto’s delen van de veelkleurigheid van Gods gaven, als teken van hoop.

    Paul Wansink

    Lees verder

  • Een president en de paus

    (Mijn koninkrijk is niet van hier. Johannes 18:36)

    In de afgelopen weken kwam Paus Leo XIV tegenover de president van Amerika te staan. Om woede van de huidige president op te roepen is niet veel nodig, maar de botsing met de paus was toch opmerkelijk. Al enkele eeuwen verliest de paus aan macht. De tijden dat de Rooms-Katholieke kerk de levens van mensen bepaalde liggen achter ons. Misschien is de paus juist wel door het verlies aan ‘macht’ de laatste decennia steeds meer een figuur geworden die een moreel gezag vertegenwoordigt. Zeker de voorganger van de huidige paus, Franciscus, genoot een groot moreel gezag. De huidige paus is iets voorzichtiger in zijn uitspraken, maar rond de oorlog die Israël en Amerika hebben ontketend tegen Iran is hij heel duidelijk. Deze oorlog moet stoppen en hij roept de partijen met klem op om te komen tot vrede. Geweld is uiteindelijk nooit een oplossing. Dat standpunt van de paus leidde tot een felle reactie van de president. En zo kwamen kerk en wereld tegenover elkaar te staan.

    Dat kennen we uit de geschiedenis. In wezen gaat het terug op de weg van Jezus zelf, die staande tegenover Pilatus opkomt voor de waarheid en meldt dat zijn koninkrijk niet van deze wereld is. Bovendien stelt hij dat Pilatus helemaal geen macht heeft. Die ontmoeting tussen Jezus en Pilatus is een van de beroemde stukken uit het Johannes-evangelie. Kijkje met de ogen van de wereld, dan is de opmerking van Jezus absurd. Zo beziet Pilatus het ook. Natuurlijk heeft hij macht. Hij kan Jezus ter dood veroordelen en heeft dat ook gedaan. Maar Jezus kijkt anders. De president van Amerika kijkt als Pilatus. Woedend keert hij zich tegen de oproep tot vrede van zijn landgenoot, die uiteindelijk niets te vertellen heeft. Beroemd is de vermeende uitspraak van Stalin, tegenover Churchill: Hoeveel divisies heeft de paus dan? Uiteraard spottend bedoeld.

    Toch verraden de woede van Trump en de hoon van Stalin een besef van een andere werkelijkheid, waar ze geen invloed op hebben. Dat is de waarheid (om Jezus aan te halen) van het evangelie. En die gaat niet om macht en zeker niet om geweld. Machthebbers hebben dat maar al te goed door. De opstelling van de paus en de machteloze woede van de president daar tegenover was voor mij een opsteker, een bemoediging. De weg van de kerk, ook van de onze, is niet die van geweld of macht, maar soms spreekt de kerk met gezag; vooral waar ze dat doet in navolging van haar Heer. Ik ben de paus dankbaar voor zijn vasthoudendheid.

    Paul Wansink

    Lees verder

  • Een boom die leven geeft

    ‘Met de boom des levens wegend op zijn rug droeg de Here Jezus Gode goede vrucht’ (lied 547)

    Deze weken staat er in de kerk een boom van hoop. Een beetje raar gezegd zo, maar op de eerste zondag van de 40 dagen voor Pasen hebben we een struik (is het een vlier?) in de kerk geplaatst, die wijd uitwaaiert, maar de takken waren leeg. Inmiddels ontbot er wat groen, het wonder van de lente. Maar daarom is het nog geen boom van hoop. Dat komt door de gekleurde bladeren, die er ingehangen worden. Elke week een paar. Op die bladeren schrijven gemeenteleden van jong tot oud wat hen hoop geeft. Zo ontstaat er een boom met prachtige gekleurde bladeren; een boom van hoop.

    Niet toevallig hebben we hiervoor gekozen. Het project naar Pasen toe gaat over de weg van hoop. Dat is de weg van Jezus. Als je dat zo zegt zou dat vragen kunnen oproepen, want de weg van Jezus eindigt in eerste instantie aan het kruis. Maar de kerk van alle eeuwen weet heel goed dat de weg naar het kruis van Jezus, toch ook een weg van hoop is. Dat komt om wie Hij is en wat Hij doet. Hij komt immers van Godswege. Dan zou je kunnen verwachten dat Zijn weg er eentje is van grootsheid en macht. Zoals momenteel in onze wereld het woord is aan de machthebbers. Zij regeren de wereld, zo denken zij. Niets is minder waar. Hun macht loopt dood, helaas maar al te letterlijk. De weg van Jezus gaat tot in de dood, maar daar doorheen. Tot in de dood: Hij is één met ons mensen, Zijn levensweg is ook een lijdensweg, maar zo is Hij mens, zo geeft Hij hoop, zo gaat Hij ons voor.

    De eerste bladeren aan de boom in de kerk werden opgehangen door jongvolwassenen. Wat hen hoop geeft: het geloof in God. God die er altijd voor je is. Dat zijn prachtige bladeren aan de boom. Onze hoop ligt in Gods nabijheid. De tweede week waren de jongeren. Hun bladeren waren gevuld met hoop op vrede, hoop dat wij elkaar zien. Ook dat zijn prachtige bladeren. Zo komen er de komende weken nog meer. Ik verheug me erop.

    Een boom van hoop. Het beeld is veelzeggend. Jezus’ weg eindigt in zekere zin aan een boom. Een boom die leven geeft. God heeft het er niet bij gelaten. Hij wekt juist deze mens tot leven. Dat is hoop voor de wereld. Dwars tegen alle tegenkrachten in: Hij leeft.

    Paul Wansink

    Lees verder