Een boom die leven geeft
‘Met de boom des levens wegend op zijn rug droeg de Here Jezus Gode goede vrucht’ (lied 547) Deze weken staat er in de kerk een boom van hoop. Een
Lees verderZondag 29 maart 2026 Palmpasen 10.00 uur Gudulakerk ds. P. Wansink
Zondag 29 maart 2026 19.00 uur Gudulakerk Vesper –Renate Bussink, harp
Klik HIER voor de liturgie; de Zondagsbrief wordt per mail verzonden.
Klik HIER om de uitzending thuis te volgen
Als u van plan bent te kijken, leg dan uw liedboek klaar, zodat u kunt meezingen.
Klik HIER voor samenspraak online
Vrijdag 27 maart 2026 20:00 uur: Concert Passacaglia

Vrijdag 27 maart 2026 20:00 uur: Concert Passacaglia
De nieuwe Samenspraak is uit klik hier !
Uw bijdrage voor kerkbalans is welkom op bankrekening NL29 RABO 0373 7115 30
t.n.v. Protestantse Gemeente Lochem o.v.v. Actie Kerkbalans 2025.
Heel veel dank!
Kerkenraad en kerkrentmeesters van de
Protestantse Gemeente Lochem
‘Met de boom des levens wegend op zijn rug droeg de Here Jezus Gode goede vrucht’ (lied 547)
Deze weken staat er in de kerk een boom van hoop. Een beetje raar gezegd zo, maar op de eerste zondag van de 40 dagen voor Pasen hebben we een struik (is het een vlier?) in de kerk geplaatst, die wijd uitwaaiert, maar de takken waren leeg. Inmiddels ontbot er wat groen, het wonder van de lente. Maar daarom is het nog geen boom van hoop. Dat komt door de gekleurde bladeren, die er ingehangen worden. Elke week een paar. Op die bladeren schrijven gemeenteleden van jong tot oud wat hen hoop geeft. Zo ontstaat er een boom met prachtige gekleurde bladeren; een boom van hoop.
Niet toevallig hebben we hiervoor gekozen. Het project naar Pasen toe gaat over de weg van hoop. Dat is de weg van Jezus. Als je dat zo zegt zou dat vragen kunnen oproepen, want de weg van Jezus eindigt in eerste instantie aan het kruis. Maar de kerk van alle eeuwen weet heel goed dat de weg naar het kruis van Jezus, toch ook een weg van hoop is. Dat komt om wie Hij is en wat Hij doet. Hij komt immers van Godswege. Dan zou je kunnen verwachten dat Zijn weg er eentje is van grootsheid en macht. Zoals momenteel in onze wereld het woord is aan de machthebbers. Zij regeren de wereld, zo denken zij. Niets is minder waar. Hun macht loopt dood, helaas maar al te letterlijk. De weg van Jezus gaat tot in de dood, maar daar doorheen. Tot in de dood: Hij is één met ons mensen, Zijn levensweg is ook een lijdensweg, maar zo is Hij mens, zo geeft Hij hoop, zo gaat Hij ons voor.
De eerste bladeren aan de boom in de kerk werden opgehangen door jongvolwassenen. Wat hen hoop geeft: het geloof in God. God die er altijd voor je is. Dat zijn prachtige bladeren aan de boom. Onze hoop ligt in Gods nabijheid. De tweede week waren de jongeren. Hun bladeren waren gevuld met hoop op vrede, hoop dat wij elkaar zien. Ook dat zijn prachtige bladeren. Zo komen er de komende weken nog meer. Ik verheug me erop.
Een boom van hoop. Het beeld is veelzeggend. Jezus’ weg eindigt in zekere zin aan een boom. Een boom die leven geeft. God heeft het er niet bij gelaten. Hij wekt juist deze mens tot leven. Dat is hoop voor de wereld. Dwars tegen alle tegenkrachten in: Hij leeft.
Paul Wansink
(1 Korintiërs 1, 20b) Over Al en preken
In de media is nogal wat aandacht voor de vraag: Kan een dominee zijn/haar preek schrijven met Al? De afgelopen maanden wordt het mij ook in Lochem steeds vaker gevraagd: Waarom schrijf je je preek niet met Al, scheelt tijd, lekker makkelijk. De vraag gaat gepaard met een lachje. Ik weet niet precies wat ik van deze aandacht voor preken en Al moet vinden. Blijkbaar is een preek bij uitstek iets om duidelijk te maken dat kunstmatige intelligentie ons menselijk brein overbodig maakt. Boeiend wat dat zegt over onze laatmoderne tijd en religie. Dat juist die preek ook in de niet-christelijke media — steeds weer opduikt in dit verband.
Nu het antwoord: ik zou niet weten hoe ik een preek met Al moest maken. Ik lees in de media hoe collega’s dat doen. Ze gebruiken Al om informatie te bundelen en er een goed verhaal van te maken. Hun verhaal. Ik kan echt niet beoordelen of dat werkt. Ik kan alleen maar uitleggen wat een goede preek is en hoe die ontstaat. Een goede preek brengt de oude Bijbeltekst tot leven in onze eigen leefwereld. Ouderwets gezegd: Het Woord van God spreekt ons aan: nu. Daar is voor nodig: uitstekende kennis van de Bijbeltekst, de gave om die in woord en beeld te ‘vertalen’ naar onze tijd en empathie met mensen en onze wereld. Naar mijn overtuiging is dat een samenspel tussen aan de ene kant een predikant met een doorleefd geloof, kennis van Bijbel, liturgie, theologie en iemand die houdt van mensen, in het bijzonder zijn/haar gemeente; en aan de andere kant de Geest van God die werkt in mensen en dus ook onder de ‘hoorders’ van de preek. Als u dat goed leest beseft u: een preek is altijd ‘mijn’ preek, ik kan die van een ander niet gebruiken. U voelt het wel aan: Ik voel niet veel voor Al in een preek.
Laat mij maar zelf worstelen met de Bijbeltekst (het liefst in het Grieks of het Hebreeuws), laat mij maar in gesprek met gemeenteleden ontdekken wat die tekst hen zegt, laat mij maar stil worden in gebed. En ja de woorden vind ik dan zelf wel. Een van mijn talenten is dat ik goed ben met taal. Dus u zult het in Lochem voorlopig moeten doen met preken zonder Al.
Tot slot de prachtige woorden van Paulus boven deze tekst. Denk vooral niet dat Al, of welke ontdekkingen ook, opeens het heil voor onze wereld zijn. God gaat zijn weg in ‘dwaasheid’. Paulus bedoelt de weg van Christus. Die weg volgen wij deze weken die eindigt aan het kruis. Hij geeft zichzelf in solidariteit met ons. Dwaasheid, maar wel het begin van een nieuw leven. Laten we daar maar over preken, hoe dan ook.
Paul Wansink
Want Hij die in u is, is machtiger dan hij die in de wereld heerst
(1 Johannes 4,4)
lk las op weg naar kerst gedeelten van het boek “Alle verstand te boven”. Het is een aantal gesprekken met wetenschappers, die vertellen over hun leven, hun werk en God. Het boek is al uit 2021, het stond ook al even in mijn boekenkast, maar dat was een foutje merk ik nu. Want het is prachtig om te lezen hoe grote wetenschappers omgaan met hun geloof. Ook om nog maar eens bevestigd te zien — wat ik als kind van een wetenschapper al lang wist dat geloof en wetenschap elkaar totaal niet uitsluiten. Het mooiste stuk vond ik dat van de Rus Mikhail Katsnelson. Opgegroeid in de Sovjet-Unie kreeg hij van huis uit niets over geloof mee. Toen hij ging studeren volgde de marxistische visie op onze wereld waarin voor religie weinig ruimte is. Maar uiteindelijk heeft Katsnelson zich laten dopen. Hij is momenteel hoogleraar theoretische fysica in Nijmegen. Wat een verhaal vertelt hij. Geen dweperig bekeringsverhaal, maar wel opeens dat diepe besef van Gods aanwezigheid. Hij zegt: “lk kan niet goed beschrijven wat er precies gebeurde… lk kan alleen maar zeggen dat ik na die gebeurtenis Carl Gustav Jung kon citeren, die op de vraag ‘Gelooft u in God?’ antwoordde: ik hoef het niet te geloven, ik weet het”. Langzaam gaat hij de weg naar de kerk. Hij zegt over het geloof: ‘de beste manier om het te doen, is door je gewoon in een bepaalde traditie te voegen. Daarmee kies je als het ware een specifieke taal’. Wat Katsnelson in het christendom leerde, is dat God niet alleen sterk en machtig is, maar ook een Wezen vol mededogen en liefde. En vervolgens citeert hij de tekst uit de eerste brief van Johannes: Hij die in u is, is machtiger dan hij die in de wereld heerst. Prachtige tekst. Waarover hij zegt: ‘We moeten met of zonder hulp van de samenleving en haar organisaties te rade blijven gaan bij onze door God gegeven intuïtie om onderscheid te maken tussen wat goed en wat slecht is en wat belangrijk is voor het eeuwig leven scheiden van politieke en maatschappelijke problemen’. Woorden om over na te denken aan het begin van een nieuw jaar.
Paul Wansink
Alle verstand te boven, 22 wetenschappers over hun leven werk en God. Ed. Cees Dekker Heerenveen 2021